Przyznam, że dla mnie ten artykuł to tym razem coś niesamowitego i jednocześnie bardzo przyjemnego. Raz, że materiał z mojego pierwszego w sezonie wypadu na wspinanie w lodzie jest na tyle dobry by się ukazać drukiem. A dwa, że jeszcze ukazuje się tak szybko.
W poszukiwaniu dobrych warunków do dziobania w lodzie wywiało nas (znaczy mnie i Jacka) w dolinę Sellrain. O ile w dolnej części doliny lody raczej wytopiło (a przynajmniej z drogi nie było nic widać) to o tyle w górnej było już całkiem nieźle.
Sezon na którym położyłem już “krzyżyk” jednak się nie skończył : ) Pogoda dopisała jak rzadko, a co więcej – w nadspodziewanie dobrej kondycji znajdował się mój zimny obiekt pożądania a ściślej jego dolna część.
Wygląda na to, że z kolejnego tej zimy wyjazdu na dziobanie nici, więc trochę wspominkowo duży set z poprzedniego sezonu – czyli Rauris : )
Life is either a great adventure or nothing.
Helen Keller
Szybki wypad na lodospad, którego do tej pory unikałem, bo … do tej pory trafiałem w necie na zdjęcia, które jakoś do odwiedzin nie zachęcały 🙂 Błąd, a za wprowadzenie z niego podziękowania należą się Rutkowi i Klakierowi 😉
Na początek kilka zdjęć z części doliny między Böckstein a SportGastein a konkretniej z Alraunenwand:
Pierwsze podejście do dziobania w Kaunertalu prze problemy nazwę to “logistyczne” nie wypadło jakoś rewelacyjne, ale kolejna wizyta pozwoliła się już nacieszyć wspinem.
Na początku było … nie – światło to nie było : ) Potrzeba była. Potrzeba by “pożenić” trening na panelu z dziabkami czyli drytool’em. Później była aukcja na eBay’u dzięki której stałem się posiadaczem dwóch oryginalnych ostrzy Grivel’a przeznaczonych wyłącznie do treningu.
Jedno zdjęcie – sprzed kilku dni – zamykające sezon zimowy 2011/12. Jak dobrze pójdzie, to dzięki zeszłorocznemu oraz temu wypadowi do tej doliny i przy współudziale moich skłonności do grafomaństwa jesienią urodzi się coś większego 🙂