Tak w ogóle to w piątek nie wiedzieliśmy jeszcze, gdzie jedziemy, było wiadomo tylko, że trzeba skorzystać z dobrej pogody i że jedziemy popływać. W sobotę rano ostatecznie wypadło na Drawę i odcinek, którego dwa lata temu nie spłynęliśmy.
Sezon na którym położyłem już “krzyżyk” jednak się nie skończył : ) Pogoda dopisała jak rzadko, a co więcej – w nadspodziewanie dobrej kondycji znajdował się mój zimny obiekt pożądania a ściślej jego dolna część.
Przy okazji budowania Dumoine popełniałem zdjęcia ilustrujące – jak się na koniec okazało – 98% etapów budowy. Na początku plany były takie, by zrobić z tego jakiś duży materia na www.Kanu.pl.
Wygląda na to, że z kolejnego tej zimy wyjazdu na dziobanie nici, więc trochę wspominkowo duży set z poprzedniego sezonu – czyli Rauris : )
Do wpisu sprowokował mnie dzisiejszy “FB” a konkretnie podsumowanie kilku moich uwag w temacie zakupu stwierdzeniem: “No kurde Polska. Człowiek się cieszy zabawką. Jeden powie ze karty wiesza, drugi ze baterie trawi.. Ludzie więcej pozytywnego nastawienia“.
Life is either a great adventure or nothing.
Helen Keller
Szybki wypad na lodospad, którego do tej pory unikałem, bo … do tej pory trafiałem w necie na zdjęcia, które jakoś do odwiedzin nie zachęcały 🙂 Błąd, a za wprowadzenie z niego podziękowania należą się Rutkowi i Klakierowi 😉
Na początek kilka zdjęć z części doliny między Böckstein a SportGastein a konkretniej z Alraunenwand:
Pierwsze podejście do dziobania w Kaunertalu prze problemy nazwę to “logistyczne” nie wypadło jakoś rewelacyjne, ale kolejna wizyta pozwoliła się już nacieszyć wspinem.