![\"Hochalptal\"](\"http:\/\/piotrkaleta.com\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/2020-08-19-004-Hochalptal.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\nPrzez kolejne metry do\u015b\u0107 sprawnie zdobywamy wysoko\u015b\u0107 w pi\u0119knych okoliczno\u015bciach przyrody czyli widokach na drug\u0105 stron\u0119 doliny na szczyt H\u00f6rlemannskopf (2244 m). Nadal jest mokro od rosy, wi\u0119c ja mam dokumentnie mokre nogawki, Myszka nie bo nieco wcze\u015bniej za\u0142o\u017cy\u0142a kr\u00f3tkie spodnie.<\/p>\n\n\n\n Po przekroczeniu potoku wyp\u0142ywaj\u0105cego z ma\u0142ej bocznej dolinki trasa si\u0119 nieco wyp\u0142aszcza za to pojawiaj\u0105 si\u0119 osypiska, momentami do\u015b\u0107 strome. Na tym odcinku wysoko\u015b\u0107 zdobywa si\u0119 powoli.<\/p>\n\n\n\n W pewnym momencie dochodzimy do miejsca, kt\u00f3re robi na mnie naprawd\u0119 du\u017ce wra\u017cenie. Generalnie dnem doliny p\u0142ynie sobie potoczek, kt\u00f3ry dzi\u015b w zasadzie si\u0119 s\u0105czy. A my dzi\u015b idziemy \u0142\u0105k\u0105 obok niego i na tej \u0142\u0105ce wida\u0107, \u017ce gdzie\u015b 3o-tometrowym korytem przewala\u0142a si\u0119 niedawno woda – a wida\u0107 to po przygniecionej do gruntu trawie i \u017cwirowym dnie dna doliny. To \u017cwirowisko mam powierzchnie kilku boisk do koszyk\u00f3wki po\u0142o\u017conych w poprzek. Chcia\u0142bym to zobaczy\u0107 na w\u0142asne oczy ale nie chcia\u0142bym musie\u0107 przekracza\u0107 takiego “potoku” w tamtych warunkach. A szlak wiedzie \u015bcie\u017ck\u0105, kt\u00f3ra miejscami jest przysypana tym \u017cwirem i kt\u00f3ra na szcz\u0119\u015bcie jest jednak do wypatrzenia – pocz\u0105tkowo idziemy lew\u0105 stron\u0105 \u017cwiru po czym na ko\u0144cu tego pola przechodzimy na prawo. Z tego miejsca zaczyna te\u017c by\u0107 widoczna dalsza cz\u0119\u015b\u0107 szlaku wiod\u0105ca wy\u017cszym pi\u0119trem doliny.<\/p>\n\n\n\n Klimaty mamy tam raczej ba\u0142ka\u0144skie ni\u017c alpejskie. Nasze przej\u015bcie na prawo okazuje si\u0119 by\u0107 z\u0142ym pomys\u0142em bo si\u0119 zapychamy. Niezbyt stromy, ale jednak pr\u00f3g doliny jest tu rozryty przez potok a raczej kilka \u017cwirowych \u017cleb\u00f3w jakie pozosta\u0142y po mocnych opadach i woda p\u0142yn\u0105ca tylko z jednym z takich kana\u0142\u00f3w. W ka\u017cdym razie mamy tu zn\u00f3w rozleg\u0142e ale tym razem strome osypisko i \u015bcie\u017ck\u0119 kt\u00f3rej oznaczenie daje si\u0119 wypatrzy\u0107 tylko od czasu do czasu. Ostatecznie wracamy na lew\u0105 stron\u0119 podej\u015bcia pod kos\u00f3wki bo tam wida\u0107 najwi\u0119cej \u015blad\u00f3w \u015bcie\u017cki.<\/p>\n\n\n\n S\u0142o\u0144ce nieco pra\u017cy wi\u0119c podej\u015bcie w tych warunkach jest cokolwiek m\u0119cz\u0105ce. Osypisko wreszcie si\u0119 jednak ko\u0144czy i wchod\u017amy na zwyk\u0142\u0105 \u015bcie\u017cynk\u0119 prowadz\u0105c\u0105 przez alpejsk\u0105 \u0142\u0105k\u0119 – przyjemna odmiana. Liczymy, \u017ce jeszcze przyjemniej b\u0119dzie si\u0119 zatrzyma\u0107 nad widocznym na mapie jeziorkiem, ale ku naszemu zaskoczeniu po jeziorku nie ma \u015bladu. Znaczy jest \u015blad ale piaszczystego dna i wody kt\u00f3ra tu niedawno by\u0142a, ale kt\u00f3ra przesi\u0105kn\u0119\u0142a w ca\u0142o\u015bci przez ska\u0142y. Tak czy inaczej zatrzymujemy si\u0119 na ma\u0142y popas – widoki niezmiennie s\u0105 \u0142adne a przed nami zmiana charakteru podej\u015bcia – ko\u0144cz\u0105 si\u0119 trawiaste \u0142\u0105ki a zaczynaj\u0105 ska\u0142y. Jest ju\u017c te\u017c bardzo sucho i jaki\u015b strumyczek, w kt\u00f3rym mo\u017cna by nabra\u0107 wody do przemycia twarzy bardzo by si\u0119 przyda\u0142. Po kilkuset metrach w tym ksi\u0119\u017cycowym w zasadzie krajobrazie pojawia si\u0119 jednak woda, z czego skwapliwie korzystamy : )<\/p>\n\n\n\n Skalistym terenem przeplatanym sporadycznie traw\u0105 dochodzimy do rozwidlenia szlak\u00f3w – nasz 432 si\u0119 tu ko\u0144czy a wkraczamy na 439 – z jednej strony w stron\u0119 Rappenseeh\u00fctte (2091m) przez poblisk\u0105 Gro\u00dfe Steinscharte (2262 m), z drugiej na Kleine Steinscharte (2541m). Z ciekawo\u015bci\u0105 ale i pewnym niepokojem przygl\u0105dam si\u0119 szlakowi na wy\u017csza z tych prze\u0142\u0119czy i pobliski Hohes Licht (2651m) – zbocza wygl\u0105daj\u0105 na jedno wielkie niestabilne osypisko. Udaje si\u0119 te\u017c nam wypatrzy\u0107 kilka \u015bwistak\u00f3w, te jednak s\u0105 raczej z tych p\u0142ochliwych a w ka\u017cdym razie nie s\u0105 zainteresowane “ws\u0119pieniem” jakiej\u015b przek\u0105ski. Tutaj te\u017c spotykamy w ko\u0144cu pierwszych dzi\u015b turyst\u00f3w – ruch jest szcz\u0119\u015bliwie minimalny. Zej\u015bcie do schroniska to szeroka \u015bcie\u017cka przecinaj\u0105ca \u0142obsran\u0105 przez krowy alpejsk\u0105 \u0142\u0105k\u0119. Z reszt\u0105 powinni\u015bmy si\u0119 tego spodziewa\u0107 s\u0142ysz\u0105c ju\u017c wcze\u015bniej gdzie\u015b z do\u0142u dzwonki.<\/p>\n\n\n\n Plusem s\u0105 widoki na drug\u0105 stron\u0119 doliny i wznosz\u0105cy si\u0119 nad ni\u0105 mur szczyt\u00f3w. Przed samym schroniskiem ju\u017c naprawd\u0119 trzeba uwa\u017ca\u0107 by nie \u2026 wdepn\u0105\u0107 \ud83d\ude00 Do schroniska nie wchodzimy tylko od razu kierujemy si\u0119 w stron\u0119 \u015bcie\u017cki prowadz\u0105cej na prze\u0142\u0119cz pod Hochrappenkopf (2425 m). Znaczy taki by\u0142 zamiar ale w pl\u0105taninie \u015bcie\u017cek skr\u0119camy nie tam gdzie trzeba i po kilkudziesi\u0119ciu metrach \u015bcinaj\u0105c \u0142\u0105k\u0119 wracam na w\u0142a\u015bciwy szlak. Znaczy wraca Myszka, bo ja widz\u0105c potencja\u0142 tkwi\u0105cy w widoku jak widz\u0119 schodz\u0119 nad brzeg jeziora by zrobi\u0107 kilka zdj\u0119\u0107. Do pe\u0142ni szcz\u0119\u015bcia brak tylko tego by jego tafla by\u0142a g\u0142adka jak lustro, ale i tak nie jest \u017ale – widok jest zacny – zdecydowanie wart tego by nad\u0142o\u017cy\u0107 drogi.<\/p>\n\n\n\n Myszk\u0119 doganiam niekoniecznie do\u015b\u0107 szybko, bo idzie si\u0119 jej dobrze i ma dobre tempo. W ka\u017cdym razie szlak przed nami daje nam przedsmak tego co mo\u017ce nas czeka\u0107 dalej – jest to kolejne nieprzyjemne osypisko. Szczeg\u00f3lnie jedno miejsce jest wredne – gdy szlak przecina wyp\u0142ukany przez wod\u0119 \u017clebik. Mimo czujnego stawiana krok\u00f3w ka\u017cdemu z nich towarzyszy lekkie osypywanie si\u0119 \u017cwiru. Osi\u0105gniecie prze\u0142\u0105czki daje odpocz\u0105\u0107 uwadze – mo\u017cna si\u0119 cieszy\u0107 widokami na obie strony grani i wznosz\u0105cym si\u0119 nad nami szybowcem.<\/p>\n\n\n\n Korzystamy z miejsca i widok\u00f3w by usi\u0105\u015b\u0107 i przek\u0105si\u0107 co nieco oraz uzupe\u0142ni\u0107 p\u0142yny. Od tego miejsca do kolejnej prze\u0142\u0105czki szlak wiedzie \u015brednio stromym ale trawiastym dla odmiany zboczem – bardzo fajna \u015bcie\u017cynka, kt\u00f3ra mog\u0142a by si\u0119 ci\u0105gn\u0105 kilometrami tak fajnie si\u0119 ni\u0105 idzie. Po czym zn\u00f3w trzeba si\u0119 skupi\u0107 bo szlak jest teraz poprowadzony naprawd\u0119 stromym i sypi\u0105cym si\u0119 \u017clebem.<\/p>\n\n\n\n Na szcz\u0119\u015bcie bez przyg\u00f3d. Poni\u017cej tego najstromszego odcinak \u017clebu wida\u0107 jaki\u015b szlak w d\u00f3\u0142 i zaczynamy si\u0119 zastanawia\u0107 ile trzeba b\u0119dzie straci\u0107 wysoko\u015bci do kolejnego podej\u015bcia, ale nieco ni\u017cej wida\u0107, to tylko \u0142\u0105cznik z dnem doliny i na kilkudziesi\u0119ciu kolejnych metrach mo\u017cna si\u0119 nieco rozlu\u017ani\u0107 – robi si\u0119 poziomo. Z kolei kolejne podej\u015bcie ju\u017c pod Biberkopf (2599 m) to najbardziej uci\u0105\u017cliwy psychicznie odcinek dzisiejszego dnia. Do osypisk ju\u017c si\u0119 przyzwyczaili\u015bmy ale tutaj kilka z nich jest podci\u0119tych progami i lufa poni\u017cej jak by nie patrze\u0107 jest. Przed sam\u0105 prze\u0142\u0105czk\u0105 przed podszczytowym rozga\u0142\u0119zieniem szlak\u00f3w pojawiaj\u0105 si\u0119 pierwsze (jak si\u0119 szybko oka\u017ce) \u0142a\u0144cuchy. Z prze\u0142\u0105czki mo\u017cna i\u015b\u0107 na szczyt albo zacz\u0105\u0107 schodzi\u0107 do\u015b\u0107 powietrzn\u0105 gra\u0144k\u0105 ubezpieczon\u0105 link\u0105. My schodzimy : )<\/p>\n\n\n\n P\u00f3\u017aniej ju\u017c tylko zej\u015bcie banaln\u0105 cho\u0107 solidnie zygzakuj\u0105ca \u015bcie\u017ck\u0105. Pierwotny plan zej\u015bciowy obejmowa\u0142 zej\u015bcie do Lechleiten i z tej osady poznany ju\u017c z rana “Lechweg” do\u015b\u0107 do parkingu. Tyle, \u017ce \u017cycie w swej zmienno\u015bci przewrotne jest i mniej wi\u0119cej na wysoko\u015bci 2o5om decydujemy si\u0119 odbi\u0107 na wsch\u00f3d na \u015bcie\u017ck\u0119, kt\u00f3ra ma niby prowadzi\u0107 do jakiego\u015b schroniska. Ja na mapie widz\u0119 tylko \u015bcie\u017ck\u0119, ale co tam – nie nad\u0142o\u017cymy drogi wi\u0119c mo\u017ce by\u0107. Zaczyna si\u0119 lekkim podej\u015bciem na d\u0142ugim trawersie, co mimo wszystko ma t\u0119 zalet\u0119, \u017ce daje odpocz\u0105\u0107 kolanom. Po nieco ponad kilometrze dreptania mniej lub bardziej wyra\u017an\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 na granicy ska\u0142 i traw dochodzimy do \u2026 chatki. A w zasadzie dw\u00f3ch i jeszcze beczki na deszcz\u00f3wk\u0119 – to ca\u0142a infrastruktura tego – zamkni\u0119tego na cztery spusty – przybytku.<\/p>\n\n\n\n Zatrzymujemy si\u0119 tylko na chwil\u0119 i po kr\u00f3tkim poszukiwaniu \u015bcie\u017cki w d\u00f3\u0142 ruszamy. Zaskakuje nieco to, ze wci\u0105\u017c s\u0105 widoczne stare oznaczenia szlaku a \u015bcie\u017cka jest u\u017cywana. Swoj\u0105 droga to chodz\u0105 tutaj chyba tylko my\u015bliwi – wnosz\u0105c po dw\u00f3ch widzianych w pobli\u017cu “ambonach”. Kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w poni\u017cej chatki \u015bcie\u017cka wchodzi w las i tym lasem b\u0119dziemy szli do ko\u0144ca dnia. No i trzeba wspomnie\u0107, \u017ce ku naszemu zaskoczeniu mijamy kogo\u015b po drodze. Znaczy nie kogo\u015b, ale s\u0105dz\u0105c po lufie wystaj\u0105cej z za plecaka – w\u0142a\u015bnie jakiego\u015b lokalnego “killera”. W miejscu gdy dochodzimy do “drogi” naprawd\u0119 mamy ju\u017c troch\u0119 do\u015b\u0107 \u0142a\u017cenia na dzi\u015b. Szcz\u0119\u015bliwie te\u017c mamy na styku szlak\u00f3w potok, wi\u0119c zn\u00f3w mo\u017cna si\u0119 przemy\u0107 i napi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Droga w tym miejscu to za du\u017co powiedziane – mamy do czynienia z szerok\u0105 szutrow\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105. Bez dyskusji jednak idzie si\u0119 ni\u0105 fajnie – pocz\u0105tkowo lekko pod g\u00f3r\u0119 p\u00f3\u017aniej ju\u017c do samego parkingu tylko w d\u00f3\u0142 – momentami do\u015b\u0107 mocnymi serpentynami. To niby ostatnie dwa kilometry ale d\u0142u\u017c\u0105 si\u0119 ju\u017c niesamowicie. Ostatnie dwa zakr\u0119ty \u015bcinamy wydeptan\u0105 tu \u015bcie\u017cynk\u0105. Parking, \u017c\u00f3\u0142wiki, powr\u00f3t z butelkami i workiem do pobliskiego strumyka po wod\u0119. Okazuje si\u0119 te\u017c, \u017ce odcisk u Myszki z Versam powi\u0119kszy\u0142 si\u0119 na tyle, \u017ce w zasadzie nie ma mowy o chodzeniu przez najbli\u017csze dni : (<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n