![\"Varsertal\"](\"http:\/\/piotrkaleta.com\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/2016-02-24-016-Varsertal.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\nTym razem z dojazdem na miejsce nie by\u0142o ju\u017c problemu, podobnie jak z podej\u015bciem, cho\u0107 rakiety za\u0142o\u017cy\u0142em na buty dopiero przed mostkiem (Magda tury ju\u017c na starcie). Po prostu wszystko by\u0142o zmro\u017cone prawie na “beton”.<\/p>\n\n\n\n Podej\u015bcie pod same lodospady zaj\u0119\u0142o nam gdzie\u015b 1,5h, kr\u00f3tkie szpejenie si\u0119 kolejnych pewnie 20 minut.<\/p>\n\n\n\n Magda ma ewidentn\u0105 chrapk\u0119 na wspinanie i pierwszy odcinek lodu – 15-2o metr\u00f3w za WI3 prowadzi w\u0142a\u015bnie ona. Po prze\u0142amaniu progu wyci\u0105ga niemo\u017cebnie du\u017co liny wi\u0119c domy\u015blam si\u0119, \u017ce jest tam jaki\u015b prosty odcinek. I faktycznie dochodz\u0119 do niej po do\u015b\u0107 d\u0142ugiej \u015bnie\u017cnej rampie.<\/p>\n\n\n\n Kolejnych 25-3o metr\u00f3w wygl\u0105da nieco trudniej i ponownie prowadzi go sobie Magda. Po prze\u0142amaniu zn\u00f3w wydaj\u0119 ca\u0142kiem sporo liny i po trudno\u015bciach wida\u0107 kolejn\u0105 jeszcze d\u0142u\u017csza ramp\u0119. Tak d\u0142ug\u0105, \u017ce pod ostatni najkr\u00f3tszy ale i najbardziej pionowy odcinek lodu warto przedrepta\u0107 tak by u jego podstawy za\u0142o\u017cy\u0107 stan. Tym razem to ju\u017c moja robota – stan zak\u0142adam w pi\u0119knej ny\u017cy zbudowanej z jednej strony przez skaln\u0105 \u015bcian\u0119 a z drugiej przez \u015bcian\u0119 lodu. Magda dochodz\u0105c do mnie wyr\u0105buje jeszcze pozostawiony przez inny zesp\u00f3\u0142 repik po aba\u0142aku.<\/p>\n\n\n\n Pocz\u0105tek to raczej spokojny trawers a po nim kr\u00f3tki i ju\u017c do\u015b\u0107 pionowy l\u00f3d. Z lewej bardzo pionowy z prawej nieco mniej. Wybieram praw\u0105 stron\u0119 i po kilku metrach mam w\u0105tpliw\u0105 przyjemno\u015b\u0107 walczy\u0107 z wyj\u0105tkowo twardym tutaj lodem. Do\u015b\u0107 czujnie przewijam si\u0119 przez pr\u00f3g i za nim wkr\u0119cam kolejn\u0105 \u015brub\u0119. Jeszcze tylko ma\u0142y pro\u017cek i teren zaczyna si\u0119 k\u0142a\u015b\u0107. Pozostaje ju\u017c tylko znale\u017a\u0107 miejsce na za\u0142o\u017cenie stanowiska, a to okazuje si\u0119 wyzwaniem. Teren to za\u015bnie\u017cona i zakrzaczona do\u015b\u0107 pionowa rynna, przez kt\u00f3r\u0105 przebijam si\u0119 do g\u00f3ry w poszukiwaniu jakiego\u015b drzewka. Co\u015b tam si\u0119 w ko\u0144cu pojawia, tyle, \u017ce wcze\u015bniej s\u0142ysz\u0119, \u017ce lina si\u0119 ko\u0144czy! Masakra. <\/p>\n\n\n\n No to nie pozostaje nic innego jak wycofa\u0107 si\u0119 do ostatniego przelotu i tam zamota\u0107 aba\u0142aka. Jeszcze nie wiem, \u017ce to nie ostatnie zej\u015bcie na dziabach tego dnia. Motam stan, \u015bci\u0105gam Magd\u0119 i zabieram si\u0119 za wiercenie otwor\u00f3w pod przeci\u0105gni\u0119cie liny. W sumie to udaje si\u0119 od pierwszego razu, co cieszy bo zaczyna si\u0119 robi\u0107 naprawd\u0119 zimno. Jad\u0119 pierwszy, zabieram pozostawiony w ny\u017cy aparat i zn\u00f3w sun\u0119 w d\u00f3\u0142. Ko\u0144c\u00f3wka liny wypada przy niby dobrze wylanym lodzie, ale po tym jak montuj\u0119 stan okazuje si\u0119, \u017ce trzy podej\u015bcia do wywiercenia otwor\u00f3w pod kolejnego aba\u0142aka ko\u0144cz\u0105 si\u0119 albo pustk\u0105 albo ska\u0142\u0105. Za czwartym razem jednak si\u0119 udaje : ) P\u0119telk\u0119 zak\u0142adamy ze zdobycznego repika. Ko\u0144c\u00f3wka liny niestety nie wypada u podstawy lodospadu ale kilka metr\u00f3w nad nim.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n